ΑΓΡΟΤΙΚΑΑΡΘΡΑΗΜΑΘΙΑΠΟΛΙΤΙΚΑΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Χάρης Καφτεράνης:Με αφορμή “φιλικό” τηλεφώνημα ενημέρωσης  από “βαρύ στέλεχος” του αγροτικού χώρου…

Χάρης Καφτεράνης:Με αφορμή “φιλικό” τηλεφώνημα ενημέρωσης  από “βαρύ στέλεχος” του αγροτικού χώρου…

Με αφορμή τις αναφορές των τελευταίων ημερών στα θέματα του αγροτικού χώρου και της τραγικής θέσης των μικρών αγροτών, καθώς επίσης και την αναφορά του περίεργου φαινομένου να εξαιρεθούν οι αγρότες Μακροχωρίου από τις ήδη καθυστερημένες αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ, δέχτηκα τηλεφώνημα από συμπαθές κατά τα λοιπά , αλλά συνυπεύθυνο για την κατάσταση, στέλεχος του αγροτικού χώρου, κινούμενο  στον  χώρο της Νέας Δημοκρατίας.

Ας δούμε τι λοιπόν συμβαίνει στον χώρο αυτό, όπου χιλιάδες οικογένειες έχουν στηρίξει τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο.

Ενώσεις Γεωργικών Συνεταιρισμών.

Υπήρξε ίσως ο πιο διεφθαρμένος χώρος. Χρησιμοποιήθηκε κύρια για την οικονομική στήριξη πολιτικών στελεχών, αλλά και πολιτικών κομμάτων. Μεγαλούργησε με τις “αποσύρσεις”. Ευτέλισε κάθε είδους δημοκρατική διαδικασία εκλογής οργάνων, εγγράφοντας στα μητρώα, κοινή συναινέσει όλων των δήθεν στελεχών του αγροτικού χώρου, εκατοντάδες δήθεν αγρότες. Εγγραφή που εξασφάλιζε στην ομάδα που ανήκε στο εκάστοτε κυβερνών κόμμα, εκλογή, χρήμα, παλλακίδες και εξουσία. Η ομάδα της αντιπολίτευσης, απλά περίμενε τη σειρά της, χωρίς να δημοσιοποιεί την ανομία. Ομερτά! Το εντυπωσιακό είναι ότι στην ιστορία αυτή της νομής, είχαν  πάρει μέρος και εκπρόσωποι αριστερών κομμάτων, εκ του ότι ο μοναδικός τους συνήθως εκλεγείς, ήταν ο ρυθμιστικός παράγοντας εκλογής προέδρου ενίοτε…

Συνεταιρισμοί.

Ένας θεσμός που ξεκίνησε με αγαθές προθέσεις. Οι πρώτοι συνεταιρισμοί ήταν μικροί. Έφερναν θυμάμαι μόνο λάδι και λιπάσματα. Πρόεδροι συνήθως αναλάμβαναν, με κόστος προσωπικό και οικονομικό, οι “νοικοκυραίοι” του χωριού..
Σταδιακά και όταν το πεδίο δράσης μεγάλωσε, ανέλαβαν την διαχείριση της αγροτικής παραγωγής. Προχώρησαν σε “επενδύσεις” δημιουργώντας εγκαταστάσεις απαραίτητες για την επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων. Μεγάλωσε ο κύκλος εργασιών, το χρήμα έρεε άφθονο, οι προμήθειες άρχισαν να εμφανίζονται, οι επισκέψεις των εμπόρων στα σπίτια των διοικούντων κατά τις νυχτερινές ώρες έγιναν “φιλικές” σχέσεις, οι διοικούντες κάθε χρόνο αγόραζαν και από ένα κτήμα, όταν οι άλλοι αγρότες βούλιαζαν. Σήμερα  είναι μάλλον τα “παραρτήματα” των εμπόρων, βιομηχάνων και της συμπαθούς ομάδας των “απατεώνων”, αυτών δηλαδή που γυρίζουν  με ένα μπλοκάκι στην κωλότσεπη. Οι  ηγεσίες τους σήμερα, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, “συναλλάσσονται” αρμονικά με τους έχοντες το χρήμα διακινητές, εμπόρους, βιομηχάνους και  “απατεώνες”… Λειτουργούν μάλλον ως εκπρόσωποι των βιομηχάνων, παρά ως εκπρόσωποι των αγροτών. Αυτό  επειδή είναι έξυπνα παιδιά και επειδή τα ουίσκι και οι “πρόθυμες κυρίες” κοστίζουν…. Αν θα τολμούσα να υποθέσω ότι προσφέρουν υπηρεσίες “δωρεάν”, θα γελούσε  και το παρδαλό κατσίκι…Για τον λόγο αυτό το αποφεύγω…Υπάρχουν φυσικά και οι λαμπρές εξαιρέσεις, οι οποίοι αναγνωρίζονται από χιλιόμετρο… Χρωστούν και προσπαθούν με αξιοπρέπεια και εντιμότητα να βγάλουν τη χρονιά…

 Αγροτικοί σύλλογοι.

Απαξιωμένα σωματεία στην πλειονότητά τους,στα οποία παραμένουν χρόνια τώρα τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα. Θα τα αναγνωρίστε κατά τον μήνα Φεβρουάριο, όταν δεν υπάρχουν αγροτικές εργασίες, συνήθως προκηρύσσουν μια “κινητοποίηση” πολλαπλά χρήσιμη. Στο σπίτι εξασφαλίζουν έξοδο χωρίς εξηγήσεις, προφασιζόμενοι “αγώνες και θυσίες” για το καλό των “συναδέλφων αγροτών”… Οι καντίνες κατά τις απογευματινές ώρες στενάζουν, τα μπαράκια αναστενάζουν τις βραδινές και το πρωί, αγριεμένοι από την κούραση της νύχτας και με λάγνο βλέμμα προς την κοπέλα που ήλθε για την συνέντευξη, εξιστορούν τον πόνο των “συναδέλφων αγροτών” και δηλώνουν με θυμό και ιερή αγανάκτηση ότι “δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε”… Για να πάρουν τα λιγοστά πεπαλαιωμένα και άχρηστα τρακτέρ, αμέσως μόλις τσιμπήσουν κάτι ψιλά από την εξίσου διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία, που μετρά το πολιτικό κόστος και δίνει κάτι, παίρνοντας ένα ακόμη δάνειο στην καμπούρα των επόμενων γενεών… Οι αγρότες τρίβουν τα χέρια τους, που κάτι αρπάξαμε ως έξυπνοι, οι συνδικαλιστάδες και αγροτοπατέρες καμαρωτοί τους κλείνουν το μάτι με νόημα, οι πολιτικοί φωτογραφίζονται με τη σειρά δίπλα στους σύγχρονους “Μαρίνους Αντύπες” και η χώρα βουλιάζει ολοένα και βαθύτερα…

Βιομήχανοι, Έμποροι, Συνεταιριστές Εξαγωγείς, “Απατεώνες”…

Οι βιομηχανίες επειδή κατά κανόνα αποτελούνται από έξυπνους ανθρώπους (βέβαια στον χώρο υπάρχουν και “χαζοί με γνωστικές δουλειές”…) έχουν ενιαία έκφραση, η οποία μονότονα και κουραστικά κάθε χρόνο πουλάει το ίδιο παραμύθι. Πριν την έναρξη της συγκομιδής, διαδίδουν με τα “έγκυρα δημοσιεύματα” και τις “ασφαλείς πληροφορίες” ότι σε όλες τις γειτονικές χώρες, αλλά και στις χώρες πέραν του ατλαντικού, υπάρχει παραγωγή τεράστια και οι τιμές για τον λόγο αυτό θα είναι πολύ χαμηλές… Ταυτόχρονα ενημερώνουν τους “φίλους αγρότες” ότι θα καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να ανεβάσουν τις τιμές (για να χάσουν αυτοί δηλαδή, τέτοιος αλτρουισμός…) και ζητούν και τη δική τους κατανόηση… Φυσικά το ίδιο περίλυπα και με μισόλογα και συγκίνηση  για τις δυσκολίες των βιομηχάνων, όλως τυχαίως βλέπουμε και τα μέλη των διοικήσεων των συνεταιρισμών! Μάλιστα πολλοί αγροτοπατέρες  χρησιμοποιούν μαντηλάκι κεντημένο για να σκουπίζουν και τα δάκρυα… Περίεργο, γιατί άραγε να κλαίνε και αυτοί;  Ευαίσθητοι θα είναι εικάζω…
Εξ αυτών των “βιομηχάνων” οι καλύτεροι είναι αυτοί που πέτυχαν το ακατόρθωτο. Δημιούργησαν συνεταιρισμό στα χαρτιά και ιδιωτικό εργοστάσιο στην πράξη. Έτσι όταν είναι χρεωμένη η “επιχείρηση” επικαλούνται τις ευεργετικές διατάξεις που αφορούν τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, όταν έχουν κέρδη τα μοιράζονται οι της ηγεσίας και οι κινούμενοι στις παρυφές… Μιλάμε για την πιο έξυπνη νόμιμη “κατασκευή”… Το Caza de Papel ωχριά στον σχεδιασμό μπροστά τους…
Η τελευταία και πλέον συμπαθής κατηγορία είναι αυτή των “απατεώνων”… Αυτοί έχουν ένα μπλοκάκι, μισό μολύβι, ένα κουστούμι από τον πρώτο τους γάμο και λίγα χρήματα. Γυρίζουν και ψάχνουν αφελείς για μικροαρπαχτές… Βρίσκουν το “θύμα”, του δίνουν μετρητά αγοράζοντας σε τιμή κάτω του κόστους, κλέβουν στο ζύγι, αφαιρούν και το βάρος του οξυγόνου που υπάρχει πάνω από την κλούβα μέχρι τη στρατόσφαιρα, υπολογίζουν και το πόσα προϊόντα θα χαλάσουν στην πορεία, λες και θα τα πάνε με τα πόδια στο εξωτερικό και αν καταφέρουν να αφήσουν και κανένα υπόλοιπο για αργότερα , είναι η τελειότητα… Κερδίζουν όσα χρειάζονται για να βγάλουν τα χαρτιά του χειμώνα και τον δικηγόρο της άνοιξης…

Αυτή είναι η εικόνα του αγροτικού τομέα που έχει ο μέσος πολίτης με μικρά περιθώρια λάθους, εννοώ να είναι χειρότερη…

Η τραγωδία είναι ότι το πολιτικό προσωπικό που θα έπρεπε να σταθεί όρθιο και να επιβάλλει όρους και προϋποθέσεις υγιούς λειτουργίας, εν πολλοίς χρηματοδοτείται από τους “παράγοντες” του χώρου, με λογικό αποτέλεσμα να εκτελούν εντολές, αντί να ορίζουν εξελίξεις…Θα τους καταλάβετε από την εύλογη σιωπή ή από αστείες ανακοινώσεις περί όνου σκιάς…

Οι αγρότες γονατισμένοι και απογοητευμένοι από την σαπίλα χρόνων και τις υποσχέσεις που μένουν υποσχέσεις, φοβούμενοι και την εναντίωση με τους “ισχυρούς”, αρκούνται στα λίγα, εκλιπαρώντας να μην γίνουν λιγότερα…

Η χώρα βαδίζει ολοταχώς στην χρεοκοπία, αν ποτέ τα οικονομικά της στηριχτούν στα έσοδα από τον αγροτικό τομέα…

Αυτά συμβαίνουν σ αυτή τη χώρα που επαίρεται για τον πολιτισμό της και τις προοπτικές της αγαπητέ “φίλε”…

Αν θέλεις οπωσδήποτε να συμπληρώσεις, νομίζω ότι η φράση που αρμόζει είναι “και λίγα λες”….

Απάντηση