Μαθητές και καθηγήτρια από την Λεμεσό καθήλωσαν με το έργο τους ” μετανάστες”. Το έργο τους θα μεταφερθεί στο Saatchi Gallery του Λονδίνου!

Ένα φοβερό επίτευγμα για τους μαθητές της Λεμεσού των οποίων το έργο θα μεταφερθεί στο Saatchi Gallery του Λονδίνου! Το θεμα του ειναι οι μετανάστες ( immigrants) τα παιδια με την βοήθεια της ζωγράφου Πόπης Νικολαου κατάφεραν να αποδώσουν τον πόνο των προσφύγων σε ενα υπέροχο γλυπτό! Αρχικά η κατασκευή τους ήταν για τον 5ο παγκόσμιο διαγωνισμό Εικαστικών τεχνών Μέσης Γενικής εκπαίδευσης, με θεμα ” Κρίση – Πρόκληση “. Δείτε μερικές φωτογραφίες από το φοβερό τους έργο

12647833_1155294321162363_404598534_n (1) 12647833_1155294321162363_404598534_n 12647915_1155294351162360_274361284_n 12647997_1155294464495682_1780613256_n 12648169_1155294367829025_418790222_n 12659592_1155294407829021_1485915683_n 12665728_1155294434495685_624386567_n 12674286_1155294311162364_1883702655_n 12674634_1155294441162351_1084523022_n 12695845_1155294387829023_450026139_n

Τα λόγια της καθηγήτριας στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook είναι καθηλωτικά! «Μια χούφτα ανθρώπων που αγωνίζονται στο έλεος του ωκεανού, αντιμέτωποι με την οργή της φύσης και έχοντας ως πυξίδα την ελπίδα. Προδομένοι από την πατρίδα τους που βιώνει έναν ανείπωτο τρόμο λόγω του πολέμου, οι Σύροι πρόσφυγες μάχονται για τη ζωή τους. Επιλέγουν τη ΖΩΗ πριν έρθει ο ΘΑΝΑΤΟΣ.Έχουν επίγνωση ότι αυτή τους η απόφαση μπορεί να επιφέρει έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Επειδή όμως τα παιδιά τους -στα μάτια των οποίων υπάρχει ένα «γιατί;»- είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν στη ζωή, σκέφτονται πως αξίζει τον κόπο να διασχίσουν τα άγρια κύματα! Ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον, μακριά από τους εφιάλτες του πολέμου, μακριά από τα φρικτά βασανιστήρια, τις κατακριτέες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, την φτώχεια και την πείνα! Επιζητούν μια νέα χώρα που θα τους βάλει στην αγκαλιά της, χωρίς προκαταλήψεις, που θα επουλώσει τις πληγές τους και θα τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία για ένα καλύτερο αύριο για τις οικογένειές τους!Η έκφρασή τους απεικονίζει την αγωνία τους! Τα πρόσωπά τους είναι τρομοκρατημένα, τα μάτια τους μένουν ορθάνοιχτα αναμένοντας για ένα ελπιδοφόρο σημάδι και τα χείλη τους είναι σφραγισμένα και με τη γεύση της πίκρας λόγω της απογοήτευσης! Ταξιδεύουν σε μια σαθρή βάρκα, ανάμεσα σε πανύψηλα κύματα, έχοντας όμως στην πλώρη τους την ελπίδα. Μοναδικής τους προσδοκία να αντικρίσουν στον μακρινό ορίζοντα το περίγραμμα ενός νησιού, κάτι που θα θέσει τέλος στον εφιάλτη τους».

Ένα μεγάλο μπράβο στους Έλληνες μαθητές που δείχνουν την ανθρωπιά και το φιλότιμο των Ελλήνων, ένα μεγάλο μπράβο στην καθηγήτρια που έδωσε το κίνητρο στα παιδιά να αποδείξουν πως η Ειρήνη δεν έχει ηλικία , χώρα , χρώμα, θρησκεία αλλά είναι ίση για όλους!

Κατια Θωμαδάκη.

 

Απάντηση