Σάββατο 23 Αυγούστου για το μεγάλο πανηγύρι στο «Καταφύγιο» του ΣΕΛΙΟΥ/θέση Πριόνια. …
Σάββατο 23 Αυγούστου για το μεγάλο πανηγύρι στο «Καταφύγιο» του ΣΕΛΙΟΥ/θέση Πριόνια.
(Πρόκειται για την ημέρα της μεγάλης τοπικής – αποχαιρετιστήριας εορτής των 9μερων της Παναγίας, την 23η Αυγούστου)
«ΣΕΛΙ: Φωτογραφικές εγκαταστάσεις στο χώρο»
Στην έκθεση, παρουσιάζονται έργα τα οποία δημιουργήθηκαν στον ίδιο τόπο και την ευρύτερη περιοχή. Με τις εικόνες της (η έκθεση) ζωντανεύει δημιουργικά τη συμμετοχή των ανθρώπων στη γιορτή του τόπου, μία γιορτή σημείο σύνδεσης της παράδοσης με την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για επαφή, επικοινωνία, κοινή (κοινωνική) συνύπαρξη και γιορτή.
Πρόκειται για φωτογραφίες ενός δημόσιου γεγονότος, που βίωσε μία ευρύτερη κοινωνική ομάδα. Μία κοινωνία που δε θέλει να ξεχάσει, δεν επιθυμεί να μεταβληθεί σε “μουσειακή” και για τούτο διατηρεί το δικαίωμα στη ζωντάνια της, στον εμπλουτισμό και την εξέλιξη των όσων πράττει.
Η δημιουργική χρησιμοποίηση του φωτογραφικού μέσου, με τη μορφή μιας εφήμερης καλλιτεχνικής παρέμβασης, που εντάσσει διαφορετικά είδη φωτογραφίας με διαφορετικούς τρόπους και φόρμες στο άμεσο περιβάλλον της γιορτής, ζωντανεύει τα γεγονότα, ψηλαφεί τη μνήμη των σημερινών παρόντων, ελπίζοντας να δημιουργήσει με τη ζωντάνια της διαδραστικά νέες εικόνες ικανές να προστεθούν στο άλμπουμ της κοινής μας πορείας.
Οι φωτογραφίες, που μόνο για αναμνηστικές δε δημιουργήθηκαν, βεβαιώνουν πως στο συγκεκριμένο ελάχιστο τόπο κάτι πραγματικά “σημαντικό” συνέβη, με/από γνωστούς και αγνώστους που φτάσανε “εδώ”, στην καρδιά του Καλοκαιριού, ψηλά στο βουνό, μέσα στο προστατευμένο δάσος, με αφορμή μία χριστιανική εορτή που γίνεται αφορμή για την τελευταία συνάθροιση στο βουνό πριν την επιστροφή στην πόλη.
Η έκθεση αποτελεί μία ακόμη απόπειρα επανένταξης του ρέοντος παρελθόντος χρόνου στη διαμόρφωση του παρόντος για μία προς το μέλλον (που δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη) ισχυρότερη πορεία.
Το ερέθισμα σαν ερέθισμα για νέα ερεθίσματα. Και προς την παραγωγή κοινωνικής συνοχής και προς την ίδια την εξέλιξη της φωτογραφίας.
Στο πυρήνα της εφήμερης αυτής έκθεσης ας διαβλέπεται ένας διττός χαρακτήρας. Η ανάγκη της φωτογραφίας να λειτουργήσει, με υλική μορφή, μακριά από την άυλη παρουσία της στις οθόνες του υπολογιστή και του κυβερνοχώρου, αλλά και η ανάγκη (της κάθε τέχνης) να συναντήσει το κοινό της και εκτός του «κλειστού συνηθισμένου» εκθεσιακού χώρου, εκεί όπου αν και το έργο αναδεικνύεται προς ανάγνωση με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο, απέχει από την πραγματική ζωή, που πάντα θα βρίσκεται κάπου αλλού.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι :Αθανάσιος Αθανασιάδης, Ανδρέας Βενιανάκης, Δημήτρης Δεσποινούδης, Βασίλης Καρκατσέλης, Καίτη Παπαναούμ, Αλέκα Τσιρώνη και Γιάννης Χαυλίδης.
Η έκθεση είναι μία παραγωγή του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (www.fkth.gr).
Με την υποστήριξη των τοπικών φορέων.
Οργάνωση: Γκαλερί Παπατζίκου – Βέροια, Διεύθυνση, Αγ. Αντωνίου 26, 59100. e-mail: gallerypapatzikou@gmail.com
Για περισσότερες πληροφορίες στο τηλ. 6972913970
Συνημμένα (σε ξεχωριστό φάκελο):
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΣΕΛΙΩΤΙΣΑ
Η Παναγία είναι η Πολιούχος και Προστάτιδα του Σελίου και όλων των Σελιωτών. Όλο το Σέλι τιμά κάθε χρόνο τη μνήμη Της, τον Δεκαπενταύγουστο, με Θρησκευτικές εκδηλώσεις και με παραδοσιακό βλάχικο γλέντι.
Μέσα στο χωριό υπάρχει Ιερός Ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Παρόμοια εκκλησία υπάρχει και στην περιοχή του δάσους των «Πριονιών», η οποία είναι γνωστή και ως Παναγία η Σελιώτισα. Η εκκλησία αυτή κουβαλάει την εξής ιστορία:
Ένας Σελιώτης υλοτόμος-ξυλέμπορος εργαζόταν στα «Πριόνια». Ένα βράδυ είδε στο όνειρό του την Παναγία και τον καλούσε να βρει την εικόνα Της που υπήρχε κάπου μέσα στο δάσος. Ο υλοτόμος δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα μα ύστερα από την επίμονη εμφάνιση της Παναγίας στα όνειρά του μίλησε στους συναδέρφους του για το γεγονός, οι οποίοι και τον περιγέλασαν. Τότε αποφάσισε και έψαξε μόνος, στο σημείο που του υποδείχθηκε από την Παναγία, όπου και βρήκε την εικόνα Της. Ο εντολοδόχος εκπλήρωσε «το χρέος του» στο ακέραιο. Κουβάλησε όλα τα υλικά με τα ζώα του προκειμένου να ανεγερθεί η υφιστάμενη μικρή εκκλησία της Παναγίας της Σελιώτισας. Για την αγαθοεργία αυτή η Μεγαλόχαρη τον αντάμειψε πλουσιοπάροχα χαρίζοντάς του τρία παιδιά. Αυτός και η γυναίκα του από την ημέρα του γάμου τους και για δεκατρία χρόνια υπήρξαν άτεκνοι.
Από την ημέρα των εγκαινίων και ως σήμερα καθιερώθηκε η προσκύνηση του μεγάλου θαύματος . Κάθε χρόνο στα εννιάμερα της Παναγίας (23 Σεπτεμβρίου), προς τιμή των παρευρισκόμενων μετά την θεία λειτουργία το Δ.Σ. του Δασοκτήματος Σελίου προσφέρει ρακί, λουκούμι και διάφορα βλάχικα παραδοσιακά εδέσματα.
Χρήσιμες πληροφορίες:
Η ευρύτερη δασική περιοχή ονομάζεται «Πριόνια».
Ο τόπος που χτίστηκε η εκκλησία και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου ονομάζεται «Παλαιοχώρι»
Η περιοχή κατοικούνταν και αυτό το μαρτυρούν τα ερείπια πολλών κτισμάτων που βρέθηκαν.
Το «Παλαιοχώρι» καταστράφηκε από τους Τούρκους.
Τότε πρέπει να καταστράφηκε και η παλιά εκκλησία.
Σήμερα έχει κατασκευαστεί καινούργια με την μέριμνα του Δασικού Συνεταιρισμού Σελίου.
Η εικόνα της Παναγίας της Σελιώτισας κλάπηκε.
Άγνωστο πότε και πως και χωρίς να βρεθεί έως σήμερα παρά τις προσπάθειες που έγιναν.
Απάντηση